Dit houten huis was in de 17e eeuw herberg Prins te Paard. Op deze plek had eerder ook al een herberg gestaan. De ligging was ideaal: pal naast de sluis en aan de oude haven, in een tijd dat Durgerdam nog een eigen handelshaven had met schepen op Engeland en de Oostzee. Onder aan de dijk was een stal voor paarden en koetsen. Het was dé plek om af te spreken, nieuws uit te wisselen en als officier het glas te heffen of te overnachten.
De prinsgezinde herberg werd aan het eind van de 18e eeuw het mikpunt van de Durgerdamse patriotten. Waarschijnlijk kreeg hij daarom rond 1787 een neutralere naam: Amsterdams Veerhuis.
In 1809 werd de sluis gedempt, omdat er te veel zout water het Waterland in lekte. Kort daarna werd op de plek van de sluis een nieuwe houten herberg gebouwd, waar het Amsterdams Veerhuis zijn intrek nam. De oude herberg werd vanaf toen een gewoon woonhuis. In de 19e eeuw werd het in tweeën gedeeld, daaraan herinneren de twee huidige huisnummers: 71 voor het deel aan de dijk, 70 voor het achterhuis. Na de aanwijzing tot rijksmonument in 1970 werden de twee woningen weer één huis.
Tijdlijn
- 17e eeuwHerberg Prins te Paard
- ca. 1787Amsterdams Veerhuis
- ca. 1809Woonhuis
- 19e eeuwIn tweeën gedeeld
- 1970Rijksmonument, weer één huis
Bron
De informatie op deze pagina is ontleend aan Langs de houten huizen van Amsterdam, een project van Ymkje de Boer, Ron de Muijnck en Remco van Blokland.